Panowie z Arctic Monkeys pojawili się w centrum uwagi w 2006 roku. Ich pierwszy album, „Whatever People Say I Am, That's What I'm Not„ był najszybciej sprzedającym się debiutem w historii brytyjskiej muzyki, a zespół niemalże z miejsca stał się ikoną Indie Rocka. Każdy ich kolejny album, wiązał się ze zmianą i wizerunkową i muzyczną. Drugi krążek, czyli „Favorite Worst Nightmare” to bardziej ułożona i dopracowana brzmieniowo wersja „Whatever…”. Trzecia odsłona Małp to ”Humbug”, nieco ambitniejsze dzieło z progresywno psychodelicznym wydźwiękiem, w którym maczał swoje struny Josh Homme z Queens Of The Stone Age. Na brzmienie ich piątego albumu, czyli „Suck and See”, znaczący wpływ miała przeprowadzka do Stanów. Panowie totalnie zmienili swój styl, stając się wręcz na siłę „amerykańscy”, tym samym nieco zaprzeczając wykrzyczanym ideologiom na pierwszym albumie. Nie zmienia to jednak faktu, że to naprawdę dobry album, aczkolwiek chyba najgorszy w ich dyskografii. Osobiście „Suck and See” odbieram jako swojego rodzaju podkładkę pod ich szóste wydawnictwo. Prawie 8 lat po ich głośnym debiucie, Arctic Monkeys serwuje nam „AM”. Ten album to rock’n’roll najwyższych lotów! Wokal Alexa Turnera lawiruje między doskonałymi, mięsistymi riffami gitarowymi. Mocno wyeksponowana linia basu oraz prosta, pulsująca perkusja sprawia, że ciężko przy tych utworach usiedzieć na miejscu. Tak, ten album jest mocno taneczny, co pamiętam, silnie uderzyło w wielbicieli muzyki Arcticów z 2006 roku. No cóż, zespół nie stanął w miejscu, postawił na muzyczną ciekawość i rozwój, i chwała im za to, bo „AM” to kawał zajebistego, seksownego grania! Mocne ukłony należą się tu też dla Jamesa Forda, który brzmieniowo doszlifował album do granic możliwości. Na tej płycie też wyraźnie słychać, że Małpki czują miętę do lat 70-tych, lecz prawdziwy upust fascynacji tą dekadą, pokazali na „Tranquility Base Hotel & Casino”, który według mnie jest mocno niedoceniony. Dziś już możemy podchodzić do „AM” nieco inaczej, ale w roku 2013, Arctic Monkeys tym wydawnictwem zdefiniował elegancki, nowoczesny styl współczesnego rocka i tym samym zmienili trendy muzyczne na całym świecie. Pozycja obowiązkowa! Norbert